Sport Według Mnie

Krzysztof Nowak ur. 27 września 1975 roku w Warszawie. Ukończył liceum, następnie podjął studia na poznańskiej Akademii Wychowania Fizycznego. Karierę piłkarską rozpoczął w RKS Ursus, następnie występował w Sokole Pniewy, gdzie sprowadził go trener Adam Topolski:

" Robiłem wówczas testy dla piłkarzy z niższych klas. Szukaliśmy utalentowanych graczy do drugoligowego wówczas Sokoła. I tak Krzysztof trafił do nas. Miał wówczas 17 lat, przyjechał i został - wspomina. - Jak na ten wiek wiedział dobrze czego chce i to zrealizował. Miał dobre warunki fizyczne i spore umiejętności techniczne. Widziałem go w roli defensywnego pomocnika i na takiej pozycji grał w drugiej lidze, a kiedy awansowaliśmy do pierwszej, także w ekstraklasie. Był niezwykle pracowitym i sumiennym piłkarzem. Te cechy przekładały się na jego życie prywatne. W Pniewach zdał maturę z wyróżnieniem i w tym czasie poznał swoją przyszłą żonę, która pochodzi z tej miejscowości."

Tadeusz Pietrzykowski ps. "Teddy" urodził sie w Warszawie 8 kwietnia 1917 roku. Od małego uwielbiał sport. W wieku 15 lat zapisał się do klubu WKS Warszawianaka, ponieważ postanowił zostać piłkarzem. Jednak ta dyscyplina szybko mu się znudziła i już rok później wstąpił w szeregi sekcji pięściarskiej Wojskowego Klubu Sportowego Legia, gdzie trenerem był sam Feliks Stamm.
Jego kariera zaczeła się rozwijać bardzo szybko. W 1936 r., jako 19-latek pokonał w turnieju o mistrzostwo Warszawy czempiona Polski, Antoniego Czortka, a rok później został uznany przez "Przegląd Sportowy" za najlepszego boksera stolicy w wadze koguciej. Pietrzykowski był nikłej postury, lecz słynął za to ze świetnej techniki, odporności na ciosy, silnego uderzenia i niezwykłej szybkości (z tego powodu zyskał przydomki takie jak „Biała Mgła” czy też "Żelazna Pięść"). Jego bardzo dobrze zapowiadającą się karierę przerwał niestety wybuch wojny.

Dokładnie dziś mija ósma rocznica śmierci naszego świetnie zapowiadającego się reprezentanta Polski w siatkówce - Arkadiusza Gołasia. Do tragicznego zdarzenia doszło 16 września 2005 roku na austriackiej autostradzie w Griffen koło Klagenfurtu. Z niewiadomych przyczyn samochód prowadzony przez świeżo poślubioną żonę Arkadiusza, Agnieszkę uderzył w betonową ścianę. W wyniku licznych obrażen nasz siatkarz zginął na miejscu, a żona Gołasia odniosła lekkie obrażenia.
Para jechała do Włoch, gdzie nasz reprezentant miał zameldować się w jednym z najlepszych klubów tamtejszej ligi Lube Banca Macerata, z którym podpisał kontrakt.

    


Trener:
Janusz Wójcik 

Skład reprezentacji:
Aleksander Kłak, Dariusz Adamczuk, Marek Bajor, Jerzy Brzęczek, Dariusz Gęsior, Marcin Jałocha(1br.), Andrzej Juskowiak(7 br.), Andrzej Kobylański, Wojciech Kowalczyk(4br.) , Marek Koźmiński(1br.), Tomasz Łapiński, Grzegorz Mielcarski(1br.), Ryszard Staniek(2br.), Piotr Świerczewski, Mirosław Waligóra, Tomasz Wałdoch

Rezerwowi, którzy nie zagrali w turnieju:
Dariusz Koseła, Arkadiusz Onyszko, Dariusz Szubert, Tomasz Wieszczycki

  

                                                                          




Waldemar Legień urodził się 28 sierpnia 1963 roku w Bytomiu i właśnie w GKS Czarni Bytom (1973 - 1994) rozpoczął swoją kariere w Judo. Gdy ojciec zaprowadził go na pierwszy trening miał 9 lat. Jako dziecko wolał być koszykarzem lub lekkoatletą, lecz jak okazało się później, został wierny walką na tatami . Trenując nie zapominał również o edukacji, skończył Technikum Mechaniczno Samochodowe i gdańskie AWF (1992), gdzie otrzymał tytuł magistra wf. W ciągu ponad 20 lat walk dokonał w historii sportu tak wiele, że dostał się do Księgi Guinnessa, jako trzeci judoka, który zdobył dwa złote medale olimpijskie.

Mówi się, że to Andrzej Gołota był pierwszym Polakiem, który rozsławił nasz kochany kraj za oceanem jeśli chodzi o boks i wcale tego nie neguje. Ale nie wiem czy wszyscy pamiętają człowieka o nazwisku Marek Piotrowski o pseudonimie "The Punisher" (ur. 16 sierpnia 1964 w Dębem Wielkim koło Mińska Mazowieckiego).
 
Jako młody chłopak ćwiczył  jujutsu i karate kyokushin. W tej drugiej dyscyplinie zdobył najpierw mistrzostwo Polski juniorów a następnie seniorów. W 1993 stał się posiadaczem czarnego pasa.
W karate osiągnął w Polsce wszystko co było do osiągnięcia i na początku roku 1987 zaczął trenować kick - boxing w formule full contact, która była wtedy zakazana w Polsce. W tym samym roku 11 pażdziernika w Monachium zdobył amatorskie mistrzostwo świata w kategorii do 81 kg. Tego samego roku został również mistrzem Polski a na Węgrzech wygrał Puchar Świata i został tam uznany za najlepszego zawodnika turnieju.

W 1988 postanowił wyjechać do USA i tam rozpocząć karierę zawodową. Na lotnisku obiecał matce, że leci do Stanów Zjednoczonych by spełnić swoje marzenie i zdobyć Zawodowe Mistrzostwo Świata. Te słowa po jakimś czasie okazały sie prorocze. Marek szedł jak burza, od samego początku walczył z utytułowanymi zawodnikami, ze światową czołówką. Wprowadzał w zachwyt cały świat kick - boxingu i boksu. Już rok po przyjezdzie do USA zdobywa tytuł Mistrza Stanów Zjednoczonych, pokonując w 10-tej rundzie bożyszcza tamtejszej publiczności Ricka Rufusa.
4 listopada 1989 roku Piotrowski poraz pierwszy stanął do pojedynku o Mistrzostwo Swiata z niepokonanym i posiadającym pasy trzech organizacji (ISKA, PKC I FFKA) Donem Wilsonem. Po dwunastorundowej, fantastycznej walce Marek mógł się cieszyć bo jego marzenie się spełniło, a słowa wypowiedziane przed odlotem do matki stały się faktem. W całej karierze Marek zdobywał Mistrzostwo Świata 9 razy.

Problemem Marka stały się kontuzje i stan zdrowotny. Na leczenia wydał fortunę i po zakończeniu kariery łapał sie róznych prac typu: taksówkarz, rozwoził książki telefoniczne itd. Walczył z życiem o przetrwanie tak jak kiedyś w ringu. W 2002 postanowił wrócić do kraju i zamieszkał razem z matką, która przez jego całą karierę sportową była jego największym wsparciem.

Mam wielką nadzieje, że Polacy nigdy nie zapomną o wspaniałym polskim fighterze jakim był Marek Piotrowski.